Èi estranh que i aja pas quauqu’un per ensajar d’aplicar la metòda a l’occitan. Avem totun lo gascon lèu e plan (degun pensè pas tanpauc au “gascon lentament e mau”, estranh ?), lo Parli occitan (ben non, n’ic parli pas enqüèra, sinon aurèi pas crompat lo libe…) o lo Òc-ben ! (Okaaaaaay !). Mes avem pas enqüèra l’Occitan en pintrura rupestra (ben òc, fau har dens l’estile locau…).
Mes perque ensajarèi d’aprener lo japonés que degun parla a mensh de 10000 km ? Ben, apreni ben l’occitan, e de còps, i a mei de rota a har per trobar un locutor…
Edit : Èi oblidat de precisir que l’autor es catalan (aquò es la classa, non ?)
Balisas :日本語
e es eficaç?
Ben èi començat dab un Assimil (lo gròs dab l’audio que costa un braç mes qu’èi pas pagat^^) e es tot poirit. Donc en comparason, lo en mangà es iper eficaç. Per lo moment sembla corrècte, i a un chic de cultura, un chic de mesa en situacion dens los tròç de mangà, deu vocabulari de basa…
Après çò de cagant es que purmèr que tot cau apréner los 2 sillabaris de 46 signes cadun, e aquò demanda un esfòrç. Mes quauques exercicis permetan de s’i botar (quan lo Assimil, se’n fot).